chúc mừng năm mới

chúc mừng năm mới ဆိုတာ ဗီယက္နမ္စကားပါ (ကြ်တ္မြန္နမ္မြီ) လို႔အသံထြက္ၿပီး အဓိပၸါယ္က Happy New Year ပါ... တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာဘဲ ဗီယက္နမ္ေတြလဲ ႏွစ္သစ္ကူးၾကတယ္... Tết လို႔ေခၚတဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏွစ္သစ္ကူးရာသီမွာ ရံုးေတြဆိုင္ေတြပိတ္ၾကတယ္... က်မတို႔ၿမန္မာေတြ သၾကၤန္ခ်ိန္နီးရင္ အစားအေသာက္ေတြစုေဆာင္းၾကသလို သူတို႔ေတြလဲ Tết မတိုင္ခင္ တစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကတည္းက အစားအေသာက္ေတြၾကိဳဝယ္ထားၾကလို႔ အခုတေလာ စူပါမားကတ္ေတြမွာ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေန ၾကတာ ပိုက္ဆံရွင္းရင္လဲ ေကာင္တာမွာ တန္းစီေစာင္႔ရတာ လူတန္းကအရွည္ၾကီးမို႔ အၾကာၾကီးပါဘဲ... အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ေတြ အလုပ္မလုပ္ၾကဘူး... သူတို႔အဆိုအရ လယ္သမားလဲနား လယ္ယာေၿမလဲနားရတယ္တဲ႔... အဲဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ ဝတ္ေကာင္းစားလွဝတ္ၾကတယ္... စိတ္ေကာင္းထားၾကရတယ္... အၿပဳအမူအေနအထိုင္ေတြ အေကာင္းဆံုးၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတယ္... ႏွစ္သစ္မွာေကာင္းမွ တစ္ႏွစ္လံုးေကာင္းမယ္ေပါ႔... သူတို႔ႏွစ္သစ္ကူးဟာ အၿပင္ထြက္လည္ၾကတာမဟုတ္ဘဲ မိသားစုေတြ ၿပန္လည္ဆံုစည္းၾကၿပီး အတူတူခ်က္ၿပဳတ္စားၾကေလ႔ ရွိတယ္... အဲလိုအခ်ိန္မွာ ရထားလတ္မွတ္ အေဝးေၿပးကားလတ္မွတ္ေတြ ဝယ္မရေတာ႔ဘူး... အကုန္လံုး fullly booked ဘဲ... က်မေတာင္ ပင္လယ္ကမ္းေၿခဘက္သြားဘို႔ကို တစ္လေစာၿပီး ဘြတ္ကင္တင္ထားရတယ္.... ဒါေတာင္မွီရံုေလးရယ္... အားေနတုန္းရိုက္ထားတဲ႔ ပံုေလးေတြတင္လိုက္ပါတယ္... ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို chúc mừng năm mới လို႔ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ေနာ္...

ႏွစ္သစ္မွာ

ႏွစ္သစ္ေရာက္တိုင္း အေကာင္းဆံုးေတြ ၿဖစ္လာဘို႔ ေမွ်ာ္လင္႔သလို ကိုယ္႔ဘက္ကလဲ ကိုယ္႔ပတ္ဝန္းမွာ အေကာင္းဆံုး စိတ္ထားနဲ႔ ေနထိုင္အသက္ရွင္ဘို႔ ဆင္ၿခင္မိတယ္....
အဲလိုအေကာင္းဆံုးအသက္ရွင္ေနထိုင္ဘို႔ ေဖေဖ႔ဆီက ပံုသက္ေသေတြ စံနမူနာယူေလ႔ရွိတယ္... ဒီႏွစ္ေဖေဖမရွိေတာ႔တဲ႔အခါ ေဖေဖ အသက္ရွင္တုန္းက က်မအႏွစ္သက္ဆံုး ေဖေဖ႔ဆီက ပံုသက္ေသအတိုင္း ေနထိုင္မယ္လို႔ ဆံုးၿဖတ္မိတယ္....
ေဖေဖဟာ က်မတို႔ကို ေၿဖာင္႔မွန္စြာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ဖို႔ သြန္သင္ဆံုးမခဲ႔တဲ႔ အၿပင္ သူသင္တဲ႔အတိုင္း သူကိုယ္တိုင္က်င္႔ၾကံ ခဲ႔သူလည္းၿဖစ္တယ္....
က်မအႏွစ္သက္ဆံုးေဖေဖ႔ဆီက ပံုသက္ေသက သူမ်ားကိုယ္႔အပၚမေကာင္းၾကံပါေစ ကိုယ္႔ဘက္က သူ႔ကို ဘာမွမတုန္႔ၿပန္ဘဲ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ အေကာင္းဆံုးစိတ္ထားနဲ႔ ေနတတ္ဘို႔ပါဘဲ...
က်မ အရမ္းငယ္တုန္းက အၿဖစ္အပ်က္ေလးေပမဲ႔ အခုထိ မွတ္မိေနေသးတဲ႔ ၿဖစ္ရပ္တစ္ခုေပါ႔.... က်မတို႔ငယ္ငယ္က ေဖေဖဟာ အစိုးရဝန္ထမ္းမို႔ ဝန္ထမ္းအိမ္ယာမွာ ေနၾကတယ္.... သစ္သားအိမ္ေလးေတြကို ၿဖတ္ၿပီးရင္ ေၿခာက္ခန္းဘဲရွိတဲ႔ တိုက္အိမ္ေလးမွာ က်မတို႔မိသားစုေနတယ္.... က်မတို႔ အိမ္ေဘးမွာ နတ္မ်ိဳးစံုကိုးကြယ္တဲ႔ နတ္ကေတာ္ တစ္ေယာက္ေနတယ္...သူ႔အမ်ိုးသားကေဖေဖနဲ႔ အလုပ္တူတယ္....သူတို႔မွာလည္း ခေလးေတြရွိေတာ႔ က်မတို႔ေတြ ကစားေဖာ္ အိမ္နီးခ်င္းေတြ ၿဖစ္ခဲ႔တယ္... ဒါေပမဲ႔ ဘာလို႔မွန္းမသိ အဲဒီနတ္ကေတာ္ အမ်ိဳးသမီးဟာ က်မတို႔ကို ၾကည္႔မရဘူး... က်မအေမကို မနာလိုဘူး... က်မက ငယ္ေသးေတာ႔ သူဘယ္ေလာက္အထိ က်မတို႔ မိသားစုကို ပုတ္ခက္ေစာ္ကားခဲ႔တယ္ အေသးစိတ္ မမွတ္မိေတာ႔ဘူး.... ေနာက္ဆံုးဇာတ္ရွိန္ၿမင္႔လာမွ ခေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေပမဲ႔ သတိထားမိသြားတာ... က်မသိတဲ႔ အခ်ိန္ ဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕ မနာလိုစိတ္ဟာ အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္ေနၿပီ... နာမည္တပ္ၿပီးေအာ္ဆဲတဲ႔အထိကို ဆိုးလာတယ္... က်မေမေမက သိပ္အေနေအးတယ္... တခ်ိဳ႕မိန္းမေတြလို အိမ္မလည္တတ္တဲ႔ေမေမဟာ ရန္ၿဖစ္ရတာလဲ ရွက္တတ္သူၿဖစ္တယ္... ေမေမစိတ္မေကာင္းၿဖစ္ၿပီးငိုတာဘဲ က်မမွတ္မိတယ္... သူ႔ကိုဘာမွ မတုန္႔ၿပန္ေလ သူ႔ရဲ႕ေဒါသစိတ္က ၿပင္းထန္ေလၿဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုး က်မတို႔တအိမ္လံုးကို ေအာက္လမ္းပညာနဲ႔ ဖ်က္ဆီးမယ္ ဆိုၿပီး မန္းထားတယ္ဆိုလား အဲဒီစာရြက္ေတြကို မီးရိႈ႕ၿပီး က်မတို႔ ၿခံထဲကို ပစ္ခ်တယ္... သူ႔နတ္စင္ေပၚက ဘာလုပ္ထားတယ္ဆိုလဲမသိ ေရေတြ သြန္ခ်တယ္.... က်မမွတ္မိတာ အဲလိုေတြလုပ္ေနတာ ညဘက္ၾကီး.... က်မတို႔ခေလးေတြကေၾကာက္ေနၿပီ... ဒီအခ်ိန္မွာ ေဖေဖက တည္ၿငိမ္စြာဘဲ မိသားစုအားလံုးကို အတူတူဝိုင္းထိုင္ခိုင္းၿပီး ဘုရားဆုေတာင္းတယ္... ေဘးအႏ ၱရယ္က ဘုရားရွင္ ကြယ္ကာေပးဘို႔ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ တလွည္႔စီ ဆုေတာင္းၾကတယ္... ၿပီးေတာ႔ ဓမၼသီခ်င္းေတြဆိုတယ္... ဆုေတာင္းလိုက္ ဓမၼသီခ်င္းေတြဆိုလိုက္နဲ႔ က်မတို႔ ခေလးေတြေရွ႕ဆင္႔ေနာက္ဆင္႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကေပမဲ႔ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမက တစ္ညလံုးမအိပ္ဘဲ ဆက္ဆုေတာင္းေနခဲ႔ ၾကတယ္... ေနာက္ေန႔မနက္ က်မတို႔ အိပ္ယာႏိုးတဲ႔ အခ်ိန္မွာ က်မတို႕ အိမ္နားဝန္းက်င္မွာ ရုတ္ရုတ္သဲသဲေတြၿဖစ္ေနတယ္... ေဖေဖနဲ႔ေမေမကေတာ႔ စိတ္မေကာင္းပံုေပၚေပမဲ႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပါဘဲ... ရပ္ကြက္ထဲက တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ႔ က်မ အေဖနဲ႔အေမက အဲဒီအမ်ိဴးသမီးကို သည္းမခံႏိုင္ေတာ႔လို႔ ၿပဳစားလိုက္တယ္လို႔ ေၿပာၾကတယ္... တကယ္ေတာ႔ေဖေဖနဲ႔ေမေမက ေဘးအႏ ၱရယ္က ကြယ္ကာဘို႔ဘဲ ဆုေတာင္းခဲ႔တာပါ... စိတ္ေရာဂါအထူးကုေဆးရံုကိုပို႔ရေလာက္ေအာင္ ညတြင္းခ်င္းရူးသြားရတာက သူ႔အတၱနဲ႔သူ ၿဖစ္တာလို႔ က်မယူဆပါတယ္...
က်မေဖေဖ႔ဆီက သင္ယူမိတာက ဘယ္သူကိုယ္႔အေပၚဘယ္လိုဘဲ မေကာင္းၾကံပါေစ... ကိုယ္႔ဘက္က မတုန္႔ၿပန္ဘဲ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ မွန္မွန္ေနဘို႔ပါဘဲဲ... ကိုယ္ေကာင္းရင္ ေခါင္းမေရြ႕ဘူးဆိုတာ က်မလက္ခံပါတယ္.... အဲဒီအတိုင္းလဲ က်င္႔သံုးပါတယ္... ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ကိုယ္႔အေပၚမေကာင္းၾကံမႈ၊ ကိုယ္႔ကြယ္ရာမွာ ကိုယ္႔ကို မေကာင္းဘူးရယ္လို႔ လုပ္ၾကံေၿပာခံရတာေတြ ၾကံဳခဲ႔ဘူးပါတယ္... က်မေဖေဖ႔ေလာက္ေတာ႔ တည္ၿငိမ္စြာ မေနႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး... ဒါေပမဲ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မတုန္႔ၿပန္ဘဲ ေဖေဖ႔လိုတည္ၿငိမ္ၿခင္းနဲ႔ ဒါေတြကို ေက်ာ္ၿဖတ္ႏိုင္ဘို႔ ဆုေတာင္းခဲ႔ပါတယ္... အမွန္တရားက အခ်ိန္တန္ရင္ေပၚလာၿမဲပါဘဲ... ဒါေပမဲ႔ အဲဒီ အမွန္တရားေပၚမလာေသးခင္ကာလမွာ ကိုယ္႔အေပၚမေကာင္းသူေတြကို ဘာမွမၿဖစ္သလို တည္ၿငိမ္စြာဆက္ဆံႏိုင္ဘို႔ ေဖေဖ႔ဆီက ပံုသက္ေသလက္ေဆာင္တစ္ခု ရလိုက္တာ က်မအတြက္ အရမ္းကိုတန္ဘိုးရွိပါတယ္...
ဒီႏွစ္မွာလဲ မႏွစ္ကလို ကိုယ္႔ဘက္ကေနဘဲ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ ေကာင္းေအာင္ေနထိုင္ဘို႔ သူမ်ားကိုယ္႔အေပၚမေကာင္းတာေတြကို ဥေပကာၡၿပဳႏိုင္ဘို႔ ဘုရားရွင္ထံမွခြန္အားယူရင္း ႏွစ္သစ္ကိုေလွ်ာက္လွမ္းပါဦးမည္...

ေပ်ာက္ဆံုး

သတိေတြထားၿပီးေၿပာေနစရာမလိုတဲ႔စကားေတြ
တဝၾကီးၿပန္ေၿပာေနခ်င္မိ
လူေတြဘာေၾကာင္႔မ်ား
ငယ္ရာကၾကီးလာရပါလိမ္႔
စိတ္အလိုမက်တိုင္း
ေနရာမေရြးေအာ္ငိုခ်င္တယ္
ကိုယ္႔ကိုစိတ္အေႏွက္အယွက္ေပးသူေတြကို
ေတြ႔ရာနဲ႔ေၿပးထုခ်င္တယ္
ဘာဘဲလုပ္လုပ္ ခေလးမို႔ဆိုတဲ႔အေတြးေတြနဲ႔
ခြင္႔လႊတ္ၿခင္းေတြရခ်င္တယ္
ခုေတာ႔
စကားအေၿပာအဆိုေတြ
ဆင္ၿခင္ေနရ
စိတ္ထဲမပါလဲ
ၿပံဳးၿပေနရ
ေစာ္ကားခံရတိုင္းလဲ
ၿမိဳခ်ေနရ
ေၾသာ္…….
စိတ္လြတ္လပ္မႈေတြေပ်ာက္ဆံုးေနရ
ငါ႔ဘဝ။

ံံHAPPY NEW YEAR 2011

၂၀၁၀နဲ႔လမ္းခြဲလိုက္ရတာ အရမ္းေပ်ာ္တယ္...ကိုယ္႔အတြက္ ေကာင္းၿခင္းေတြနည္းၿပီး မေကာင္းၿခင္းေတြမ်ားခဲ႔တဲ႔ ဒီ၂၀၁၀ဟာ တကယ္ကိုမလြမ္းေလာက္ပါဘူး....

ဒီႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူးကို အခါတိုင္းလို အိမ္မွာမေနဘဲ ခေလးေတြနဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေၿခကို ခရီးထြက္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုခဲ႔တယ္... ၂၀၁၁ ဟာ ေကာင္းၿခင္းေတြသယ္ေဆာင္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ရင္းနဲ႔....

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ ႏွစ္သစ္ကူးညေတြဆို ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘုရားရွိခိုးၿပီး ည၁၂နာရီတိတိမွာ Happy New Year လို႔ေအာ္ၾကတယ္... အရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ အိမ္ကလူေတြနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းသြားေပမဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းေရာက္ၿပီးမွ တိတ္တိတ္ေလးခိုးထြက္ၿပီး အၿပင္မွာၾကိဳေစာင္႔ေနတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တံတားၿဖဴဘက္သြားၾကတယ္... ေနာက္မွ အဆူခံလိုက္တယ္....

အခုေတာ႔ခေလးေတြနဲ႔ပင္လယ္ကမ္းေၿခမွာ ႏွစ္သစ္ကူးဖို႔ စီစဥ္ထားေပမဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ေတြက ေမ်ာက္ရံႈးေအာင္ ေဆာ႔ထားၾကေတာ႔ ၁၂နာရီထိေနဖို႔မေၿပာနဲ႔ ၉နာရီနဲ႔တင္အိပ္သြားၾကလို႔ ၁၂နာရီထိုးခ်ိန္မွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲရယ္.... ဒါနဲ႔ဘဲ Happy New Year မေအာ္ေတာ႔ဘဲ ဖုန္းနဲ႔ဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကို message လိုက္ ပို႔ေတာ႔တယ္... HAPPY NEW YEAR 2011 လို႔.... ဒီဘေလာ႔ေလးကို လာလည္ၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြမ်ားလိုလဲ ႏွစ္သစ္ႏႈတ္ခြန္းဆက္ပါတယ္.... HAPPY NEW YEAR 2011

Happy Birthday

Pork rib and Chicken wing


Prawn and Sausage

Fruit platter

Sea food fried rice

Spagetti cabonara

French fries

Spring roll

Birthday Cake

Happy birthday My sweetheart,you're adorable,darling and wonderful daughter.You light up my life and gave me hope. I want you to know, sweetheart, that my love for you is as magical now as it was on the day you were born.It will last forever,for eternity. Thank you for being my daughter, my confidant and my friend.

အေၾကြေစာေသာပန္းပြင္႔ၿဖဴ

ပန္းပြင္႔ေလးေတြဟာအခ်ိန္တန္ရင္ ေၾကြက်ၿမဲ ညွိးႏြမ္းသြားၿမဲ ၿဖစ္ေပမဲ႔ အေၾကြေစာရွာေသာ အၿဖဴေရာင္ ပန္းပြင္႔ေလးအတြက္ ခုခ်ိန္ထိ ႏွေၿမာတသ ေၾကကြဲမိေနဆဲ……
……………………………………………………………………………………………………………………………………...
သူမေလးအမည္က ႏွင္းယုခိုင္... အသက္က၂၉ႏွစ္…. မိဘကိုလုပ္ေကြ်းေနရွာေနသူေလး….ေမာင္ငယ္ႏွမငယ္ေလးမ်ားကိုလည္း ေက်ာင္းထားေပးေနသူ…မိသားစု၏အားကိုးအားထားရာ… ဘဝကို အရွိအတိုင္း ေက်နပ္ေရာင္႔ရဲလွ်က္ ေပ်ာ္ရႊင္လန္းဆန္း စြာေနတတ္သူေလး…. ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ ဟိုခ်ီမင္းၿမိဳ႕ရွိ ဇာထိုးပန္းထိုးစက္ရံု တၿခား ၿမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ား အေယာက္၂၀ ေက်ာ္ႏွင္႔လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ေနသူေလး…. ညဆိုင္းအလုပ္ဆင္းၿပန္လာ အိမ္ေပၚမွာ အဝတ္တက္လွန္းရင္း ဝရန္တာမွၿပဳတ္က်ေသဆံုးၿခင္း ကံၾကမၼာသည္ သူမအေပၚရက္စက္လြန္းလွသည္ဟုထင္ပါသည္….သူမႏွင္႔သူမ၏ အေဖာ္မ်ား စက္ရံုဝန္းအတြင္းမွာေဆာက္ထားေသာ အေဆာင္မွာပင္ေနရင္း ညဆိုင္းအလုပ္လုပ္ၾကရသည္…. ႏွစ္ႏွစ္တစ္ခါ ၿမန္မာၿပည္ ၿပန္လည္ခြင္႔ရၾကသည္… သူမတို႔ရရွိေသာလစာ တစ္လ ေဒၚလာ ၁၂၀ ကို မိသားစုမ်ားက ရန္ကုန္ရွိ စက္ရံုခြဲတြင္ ထုတ္ယူၾကသည္….. သူမတို႔တစ္ေတြ အခ်ိန္ပိုအလုပ္ဆင္းရင္းရရွိေသာ လုပ္အားခမ်ားကိုသာ သံုးစြဲၾကသည္… ထိုအခ်ိန္ပိုလုပ္အားခမ်ားကိုပင္ စုထားၿပီး ရန္ကုန္အလည္ၿပန္ခ်ိန္တြင္ မိသားစုမ်ားအတြက္ လက္ေဆာင္ ဝယ္သြားၾကေသးသည္…. အလုပ္ရံုတြင္ ေနစရိတ္ စားစရိတ္ အၿပီးအၿငိမ္းမို႔ ထိုကဲ႔သို႔စုႏိုင္ၾကၿခင္းၿဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္…. က်မ အေနႏွင္႔ေတာ႔ ညဆိုင္းဆင္းရေသာ ဒီလခက နည္းသည္ဟုထင္ပါသည္… ႏွစ္ႏွစ္တစ္ခါမွ အလည္ၿပန္ရၿခင္းကိုလည္း တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ၿဖစ္သင္႔သည္ဟုထင္ပါသည္… ဒါေပမဲ႔ သူတို႔အားလံုးက ေက်နပ္ေရာင္႔ရဲေနၾကေသာအခါ ေဘးလူအေနႏွင္႔ ဘာမွမေၿပာာသာ… သူတို႔ထဲတြင္ အိမ္ေထာင္သည္တစ္ခ်ိဳ႕လည္းပါသည္ဟုသိရေသာအခါ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိရေသးသည္….
သူတို႔ေတြရွိလို႔ရွိမွန္းေတာင္ မသိခဲ႔ရၿခင္းအေပၚ လြန္စြာစိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရေပမဲ႔ ဒီေၿမေပၚမွာ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးမ်ားရွိေနၿခင္းကို သိရသည္႔အတြက္ေတာ႔ ဝမ္းသာမိပါသည္… ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ေတြႏွင္႔ဆံုေတြ႕ရၿခင္းအေၾကာင္းရင္းက သူမေလးေသဆံုးၿခင္းၿဖစ္ေနတာ အလြန္ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းပါသည္… က်မတို႔ ဒီသတင္းၾကားရသည္႔အခါ ဖုန္းႏံပါတ္စံုစမ္း သူတို႔လိပ္စာေမးရင္း သြားေတြ႕သည္႕အခါ သူတို႔ေတြလည္းေပ်ာ္ၾကသည္… ေရာက္သည္႔ေနရာမွာေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္တဲ႔ စိတ္ဓာတ္မ်ားက က်မထက္သာၾကပါသည္… လန္းဆန္းေသာအၿပံဳးမ်ားႏွင္႔ရိုးသားေသာစိတ္ဓာတ္ပိုင္ရွင္ေလးမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ၿပန္လာခဲ႔ၿပီး အၿပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ရင္ထဲမွာ စိတ္မေကာင္းၿခင္းမ်ားစြာၿဖင္႔….
အၿဖဴေရာင္ပန္းပြင္႔ေလးမ်ား ထိုကဲ႔သို႔ေသာ အၿဖစ္ဆိုးမ်ားႏွင္႔ ေနာက္ထပ္မၾကံဳၾကရပါေစနဲ႔ဟုဆုေတာင္းရင္း….

2010

၂၀၁၀ သည္က်မအတြက္ ေကာင္းၿခင္းမ်ားကို မသယ္ေဆာင္လာခဲ႔ပါ... ကံကိုမယံုေသာေၾကာင္႔ ကံဆိုးသည္ဟုမသံုးခ်င္ေသာ္လည္း အလြယ္ေၿပာရလွ်င္ေတာ႔ ၂၀၁၀သည္ က်မအတြက္ ကံဆိုးေသာႏွစ္ၿဖစ္ပါသည္... ၂၀၀၉ သည္ က်မကို ေကာင္းမြန္စြာၾကိဳဆိုခဲ႔ သလို ေကာင္းမြန္စြာႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားခဲ႔ေပမဲ႔ ၂၀၁၀ ကေတာ႔ က်မအေပၚ အလြန္ရက္စက္ခဲ႔ပါသည္... ၂၀၀၉ သည္ ႏွစ္ကုန္ခါနီး အထိ က်မလုပ္ကိုင္သမွ် အရာရာ အဆင္ေၿပခဲ႔ေသာ္လည္း ၂၀၁၀ သည္ ႏွစ္စ မွစတင္ၿပီး မေကာင္းၿခင္းမ်ားကို သယ္ေဆာင္လာခဲ႔သည္...
ခင္ပြန္းသည္က ဇႏၷဝါရီလဆန္းမွာ စိုးရိမ္ရေသာ အေၿခအေနထိ က်န္းမာေရးဆိုးရြားခဲ႔သည္... သူသက္သာလာေတာ႔ က်မေၿခေထာက္ေခါက္ေခ်ာ္လဲၿပီး တစ္ပတ္ေလာက္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ၿဖစ္ခဲ႔သည္... ေထာ႔နဲ႔နဲ႔ ႏွင္႔ပင္ ခေလးမ်ားကို ေက်ာင္းၾကိဳ ေက်ာင္းပို႔လုပ္ရသည္... ၿပီးေတာ႔ ခေလးေတြ တလွည္႔စီ ဖ်ားၾကသည္...
အဆိုးရြားဆံုးက ေက်းဇူးရွင္ေဖေဖ က်မအား ခြဲခြါသြားခဲ႔ၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္.... ၂၀၀၉ တုန္းက ရန္ကုန္ၿပန္ၿဖစ္ခဲ႔ေပမဲ႔ သားေလးေနမေကာင္းၿဖစ္တာရယ္ အိမ္အေရာင္းအဝယ္ကိစၥေတြရယ္ႏွင္႔ အလုပ္ေတြ ရႈတ္ေနခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ ေဖေဖ႔ဆီကို ဂ်ဴလိုင္လမွာ သက္သက္ၿပန္လာလည္မယ္လို႔ ႕ကတိေပးခဲ႔ေသာ္လည္း ေမလ၄ရက္ေန႔မွာ ေဖေဖေကာင္းကင္ဘံုသို႔ ေခၚေတာ္မူၿခင္းခံရသည္... ဘာနဲ႔မွ အစားထိုးမရႏိုင္တဲ႔ဆံုးရံႈးမႈကို ၂၀၁၀မွာ ၾကံဳေတြ႕ခဲ႔ရသည္....
ေဖေဖ႔စ်ာပနကိစၥမ်ားၿပီးလို႔ ဗီယက္နမ္ၿပန္ေရာက္တဲ႔ အခါခေလးမ်ားေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းလခတိုးသည္႔ သတင္းကေစာင္႔ၾကိဳေနခဲ႔သည္... တစ္ႏွစ္ၿခားတစ္ခါ ေက်ာင္းလခတိုးသည္႔ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ႔ေသာေၾကာင္႔ ေက်ာင္းေၿပာင္းဖို႔ဆံုးၿဖတ္ၿပီး ေက်ာင္းေတြလိုက္စံုစမ္းရသည္... အားလံုးၿပီးလို႔နားမယ္ ၾကံတုန္း ပင္လယ္စာႏွင္႔မတဲ႔ေသာက်မ ခေလးမ်ားပန္းကန္ထဲမွ ေဆာ္လမြန္ငါးအသားလႊာႏွစ္ၿပားကို ႏွေၿမာလို႔ စားမိရာမွ Allergy ေတြၿဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ႏွင္႔မသက္သာ... သက္သာလာေတာ႔ အနာရြတ္ေတြ က်န္ခဲ႔တာၿမင္မေကာင္း...
တစ္မိသားစုလံုးခဏခဏေနမေကာင္းၿဖစ္ၾကတာ တကယ္စိတ္ညစ္ရပါသည္...အရင္ႏွစ္ေတြက ဒီေလာက္တခါမွ မၿဖစ္ဖူးဘဲ ဒီႏွစ္ထဲက်မွ ၿဖစ္ၾကတာ တကယ္ကို စိတ္မသက္သာစရာ...
အခုေတာ႔ ေအာက္တိုဘာလထဲေရာက္ၿပီမို႔ ၂၀၁၀ ကုန္လြန္ေတာ႔မွာကို ဝမ္းသာမိသည္... ႏွစ္လေလာက္ဘဲက်န္ေတာ႔သည္႔ အခ်ိန္မွာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၂၀၁၀ ကို အေကာင္းၿမင္ၾကည္႕ဘို႔ၾကိဳးစားမိပါသည္... ဒီဇင္ဘာမွာ ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး ၂၀၁၀ကို မိသားစုႏွင္႔အတူ ေပ်ာရႊင္စြာလက္ၿပႏႈတ္ဆက္ဘို႔ စဥ္းစားထားမိသည္... ေနာင္တေတြႏွင္႔ က်န္ရစ္ခဲ႔ေသာေမေမ႔ အနားမွာ အားေပးအေဖာ္ၿပဳေပးၿပီး ဘုရားေက်ာင္းအတူတက္ဘို႔ စိတ္ကူးထားသည္...
သို႔ေသာ္ ၂၀၁၀ ကက်မကို မ်က္ႏွာသာမေပးခ်င္ပါ... ဟိုတေန႔ကေယာကၡမဆီမွဖုန္းလာသည္... ဒီဇင္ဘာမွာ ဗီယက္နမ္ကိုလာလည္မည္တဲ႔... က်မေမေမႏွင္႔ဒီႏွစ္ခရစၥမတ္မွာ အတူတူဘုရားေက်ာင္းတက္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ေတာ႔ပါ...
ဒါေပမဲ႔ စိတ္ေတာ႔မေလွ်ာ႔ခ်င္ေသးပါဘူး... ဘာေလးမ်ားေကာင္းတာေတြ ၿဖစ္လာဦးမလဲလို႔ေတာ႔ က်န္ရွိေနေသးတဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ အခ်ိန္ေတြကို ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းေတြ နဲ႔ ခရီးဆက္လို္က္ပါဦးမည္...
လာလည္ၾကေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ေက်းဇူးအထူးတင္လွ်က္