၂၀၀၉ ႏွင္႔အတူ

ဒီအိမ္ေလးဟာကိုယ္တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးရဲ႕ အိမ္ေထာင္သက္နဲ႔အညီ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီ.... ဒီအိမ္ေလးဟာ ကိုယ္တို႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ႏွစ္ေယာက္အတူပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ရတဲ႔ သက္မဲ႔အိမ္ေထာင္ဦးပစၥည္းေလးပါ.... ခ်စ္သူသက္တမ္းတစ္ႏွစ္မၿပည္႕ခင္ေလးမွာ ခ်စ္သူဗီယက္နမ္မွာ အလုပ္ရလို႔ ပထမဆံုးခြဲခြာရေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး အရမ္းဝမ္းနည္းၿပီး သတိရလြမ္းဆြတ္ ဖုန္းေတြဆက္ စာေတြေရးရင္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေဝးမေနခ်င္ေတာ႔တာ ေသခ်ာသြားတဲ႔ အခါ လက္ထပ္ဖို႔ဆံုးၿဖတ္ခဲ႔ၾကတယ္.... လက္မထပ္ခင္ ခ်စ္သူေနာက္ လိုက္လည္ဘို႔ မိဘဆီခြင္႔ေတာင္းၾကည္႔တဲ႔အခါ လက္မထပ္ရေသးဘဲလိုက္ဘို႔ ခြင္႔မၿပဳတဲ႔ မိဘေတြေၾကာင္႔ မွန္းတာထက္ေစာၿပီး ခ်စ္သူသက္တမ္း ႏွစ္ႏွစ္ၿပည္႔ဘို႔ ၃လအလိုမွာ လက္ထပ္ၿဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္.... လက္ထပ္ၿပီးသိပ္မၾကာခင္ ဒီအိမ္ေလးကို ဝယ္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္.....

ဒီအိမ္ေလးကို ေတြ႕တဲ႔အခါ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းဘဲ ဝယ္ခ်င္သြားခဲ႔တာ... အိမ္ရွင္နဲ႔ ေဈးညွိေတာ႔ သိပ္စကားမ်ားမ်ာစားစား မေၿပာရဘဲ ေဈးတည္႔သြားတယ္.... ဒီအိမ္ေလးမွာေနရတာ အဆင္ေၿပေပမဲ႔ ဘယ္ညာအိမ္ခ်င္းကပ္ရက္ အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္အိမ္မွာ ဘယ္ဘက္အိမ္နဲ႔ ဆက္ဆံရတာ ေတာ္ေတာ္ဆင္ၿခင္ရတယ္... သေဘာေကာင္းတဲ႔ အေပၚအခြင္႔အေရး အရမ္းယူတယ္.... သူတို႔အိမ္မွာေရစက္မရွိေတာ႔ ေရလိုခ်င္ရင္ ကိုယ္တို႔အိမ္ကအၿမဲေပးတယ္.. သူတို႔ပိုက္နဲ႔ အိမ္ကေနသြယ္ၿပီးယူတယ္.... ဒါေပမဲ႔ေနာက္ပိုင္း မီးေတြအရမ္းပ်က္ေတာ႔ မီးလာတဲ႔အခ်ိန္မွ ေရတင္လို႔ရတာေၾကာင္႔ ေရလိုခ်င္ရင္ မီးလာတဲ႔အခ်ိန္မွ ယူဘို႔ေၿပာရတယ္... တေန႔ မီးလာေနတဲ႔အခ်ိန္ သူတို႔ေရယူမယ္လို႔ေၿပာေတာ႔ ယူပါလို႔ေၿပာၿပီး ၿခံတံခါးဖြင္႔ေပးထားတယ္... ဒါေပမဲ႔ေတာ္ေတာ္နဲ႔ေရလာမသြယ္လို႔ မယူေသးဘူးလား မီးပ်က္ေတာ႔မယ္... မီးပ်က္သြားရင္ ေရတင္လို႔မရေတာ႔လို႔ ေပးလို႔မၿဖစ္ဘူးလို႔... အိမ္ကတင္ၿပီးသားေရက အိမ္သံုးဖို႔ဘဲေလာက္လို႔ ေပးလို႔မၿဖစ္ဘူးလို႔ေၿပာလိုက္တယ္... ခနေနေတာ႔ သူတို႔ေရပိုက္ေပါက္ေနလို႔ၿပင္ေနတာတဲ႔ အခုသြယ္ေတာ႔မယ္တဲ႔ ...သူတို႔ေရသြယ္ၿပီးခနေနေတာ႔ မီးၿပတ္သြားတယ္... မီးၿပတ္သြားေတာ႔ ကိုယ္လဲဆက္ေပးလို႔မၿဖစ္ေတာ႔လို႔ ပိုက္ၿဖဳတ္လိုက္ၿပီး မီးလာမွ ေရၿပန္သြယ္ေနာ္လို႔ေၿပာေတာ႔ ... အဲဒီအိမ္ကညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ မေက်နပ္တဲ႔မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ၿပန္သြားၿပီး သူတို႔အိမ္လဲေရာက္ေရာ က်မကို မၾကားတၾကား ဆဲတယ္.... က်မအရမ္းစိတ္တိုသြားေပမဲ႔ ဒီလိုလူေတြနဲ႔ ၿပိဳင္မေၿပာခ်င္လို႔ မသိခ်င္ေယာင္ဘဲေဆာင္ေနလိုက္ပါတယ္.... ေနာက္ပိုင္း က်မသူတို႔ကို ေရေပးမသြယ္ေတာ႔ပါဘူး....

ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္.... အဲဒီအိမ္ကအေဒၚၾကီးက က်မအိမ္ကေနနယ္ကို ဖုန္းလာလာဆက္ပါတယ္... က်မဘယ္ေတာ႔မွ မၿငင္းခဲ႔ပါဘူး.... အခ်ိန္မေရြး ညဘက္အေရးၾကီးလို႔ ဆက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ခြင္႔ၿပဳခဲ႔ပါတယ္... သူ႔သားေတြကလဲ ေရကိစၥတုန္းက ဆဲထားတာသူတို႔မဟုတ္တဲ႔အတိုင္း... စေလာင္းကလာတဲ႔ေဘာလံုးပဲြေတြ အိမ္မွာလာလာၾကည္႔ပါတယ္.... သူတို႔အေမပါ ပါရင္ က်မခြင္႔ၿပဳပါတယ္.... ဒါေပမဲ႔ တစ္ည ညဦးပိုင္းမီးပ်က္လို႔ မီးစက္ႏိႈးထားခ်ိန္ သမီးေလးကအိပ္ရာဝင္ခ်ိန္မွာမအိပ္ေသးဘဲ အရမ္းငိုေနတာနဲ႔ မီးစက္မပိတ္ၿဖစ္ေသးတဲ႔အခါ အဲဒီညီအကိုႏွစ္ေယာက္က က်မတို႔ၿခံတံခါးကို တုတ္နဲ႔ရိုက္ၿပီး ေအာ္ဆဲတယ္... က်မမွာ ၿခံေစာင္႔ေကာင္ေလးကို မီးစက္ပိတ္ခိုင္းလိုက္ရတယ္... သမီးေလးကေတာ႔ ငိုေကာင္းတုန္း... ေနာက္ေန႔မနက္မွ အဲဒီအိမ္ကို က်မသြားေတာ႔ အေဒၚၾကီးဘဲထြက္ေတြ႕တယ္... အဲဒီညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ကိုမေတြ႕ခဲ႔ရဘူး.... အေဒၚၾကီးကသူေခါင္းကိုက္ေနလို႔ မီးစက္သံေၾကာင္႔ ပိုဆိုးမွာဆိုးလို႔ သူ႔သားေတြက စိတ္တိုသြားတာပါတဲ႔... အဲဒါနဲ႔က်မလဲေကာင္းေကာင္းဘဲေၿပာခဲ႔ပါတယ္..." ဖုန္းဆက္ခ်င္တုန္းကလိုမ်ိဳး... စေလာင္းကေဘာလံုးပဲြၾကည္႔ခ်င္တုန္းကလိုမ်ိဳးဘဲ... တံခါးေခါက္ၿပီးေကာင္းေကာင္းလာေၿပာရင္ရပါတယ္"... လို႔... ေနာက္ပိုင္း သူတို႔ကိုတံခါးဖြင္႔မေပးေတာ႔ပါဘူး....

ဒီအိမ္ကိုေနာက္ဆံုးစိတ္ကုန္သြားရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းကေတာ႔ သူခိုးဝင္တာပါဘဲ.... အိမ္ေအာက္ထပ္ကသယ္လို႔ရတဲ႔ပစၥည္းေတြ အကုန္ပါသြားတယ္... အဲဒီမတိုင္ခင္တုန္းကလဲ ၿခံထဲမွာရပ္ထားတဲ႔ ကားထဲက ဝွီးတပ္(ဂ္) ေတြခန ခန အခိုးခံရတယ္.... သူခိုးဘာေၾကာင္႔ဝင္လို႔ရတာလဲ... ၿခံစည္းရိုးလဲၿမင္႔ရဲ႕သားနဲ႔လို႔ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး ၾကည္႔ေတာ႔ သူခိုးရဲ႕ေၿခရာက အဲဒီဘယ္ဘက္အိမ္ကလာတာေတြ႕ရတယ္.... သူတို႔အိမ္ၿခံစည္းရိုးကနိမ္႔ေနေတာ႔ က်မတို႔ၿခံထဲေက်ာ္ဝင္ဘို႔ ေလွခါးထစ္လိုၿဖစ္ေနတယ္.... အဲဒါနဲ႔ သူတို႕အိမ္ၿခံစည္းရိုးကို က်မအိမ္ၿခံစည္းရိုးနဲ႔ တညီတည္းၿဖစ္ေအာင္ ၿမွင္႔ေပးပါရေစ... က်မ အကုန္ခံပါ႔မယ္လို႔ေၿပာတာ လက္မခံပါဘူး.... ဘယ္လိုမွ ေၿပာလို႔မရဘူး... ေနာက္ဆံုးမွာက်မလက္ေလွ်ာ႔လိုက္ၿပီး ဒီအိမ္ကို ၿပန္ေရာင္းဘို႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါတယ္....

ရန္ကုန္ကိုလဲမၿပန္ၿဖစ္ေတာ႔ ေရာင္းဘို႔ကအဆင္မေၿပဘူး... ဒါေၾကာင္႔ဒီတစ္ေခါက္ၿပန္ေတာ႔ ရန္ကုန္က အစ္မကို က်မ မၿပန္ခင္ ပြဲစားေတြကိုဆက္သြယ္ေပးထားဘို႔ေၿပာထားတယ္... အစ္မကလဲ အားလံုးကူညီေပးပါတယ္... ေဈးေတာင္ညွိေပးထားတာပါ....

ၿပန္ၿပီးေနာက္တစ္ရက္မွာ အစ္မကဘဲအားလံုးကူညီေပးလို႔ အဆင္ေၿပသြားခဲ႔တယ္... အခုေတာ႔ က်မတို႔ရဲ႕ ပထမဆံုး အိမ္ေထာင္ဦးပစၥည္းေလးကို ၂၀၀၉ နဲ႔အတူထားခဲ႔လိုက္ရၿပီ... ႏွေၿမာသလိုၿဖစ္မိေပမဲ႔ ဘယ္လိုမွ ဆက္ေနလို႔မၿဖစ္ေတာ႔လို႔ပါ... ေနရစ္ခဲေတာ႔အိမ္ကေလးေရ.... ၂၀၀၉နဲ႔အတူ

ခရစၥမတ္စ္အၾကိဳ

အခါတိုင္းေတာ႔ ခရစၥမတ္သစ္ပင္ကို အစိမ္းေရာင္ဘဲသံုးၿဖစ္ပါတယ္... ဒီႏွစ္ေတာ႔ သမီးေလးက ခရမ္းေရာင္ဝယ္ေပးဘို႔ပူဆာတယ္... က်မကေတာ႔ ခရစၥမတ္စ္သစ္ပင္ကို အဲလိုသဘာဝမက်တဲ႔ အေရာင္ၾကီး မလိုခ်င္ဘူး... ဒါနဲ႔ဘဲ သမီးေလးနဲ႔ညိွရင္း အၿဖဴေရာင္နဲ႔ သေဘာတူသြားၾကတယ္.... ဒီႏွစ္အခါတိုင္းလို အိမ္ေတာင္သိပ္မရွင္းၿဖစ္ဘူး... အရင္ႏွစ္ေတြဆို ႏိုဝင္ဘာလေနာက္ဆံုးပတ္မွာ အိမ္ရွင္းတယ္.... အဝတ္အေဟာင္းေတြကို မိဘမဲ႔ေက်ာင္းကိုလႈတယ္.... အားလံုးရွင္းၿပီးမွဘဲ ဒီဇင္ဘာလပထမပတ္မွာ ခရစၥမတ္စ္သစ္ပင္ကို အလွဆင္တယ္.... ဒီႏွစ္ခရစၥမတ္ေတာ႔ ရန္ကုန္ၿပန္မွာမို႔ေရာ... သိပ္မအားတာေရာေၾကာင္႔ အိမ္ေကာင္းေကာင္းမရွင္းၿဖစ္ဘူး... အဝတ္ေဟာင္းေတြေတာင္ မသယ္ႏိုင္လို႔ ႏိုင္သေလာက္ေလးဘဲသယ္သြားၿပီးလႈရတယ္... ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ ဒီလိုအခ်ိန္ဆို ေမာင္ႏွမေတြ အရမ္းေပ်ာ္ၾကတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔.... ေဖေဖက လုပ္အားခထဲက ၁၀ပံု၁ပံု ဖယ္ထားတဲ႔ ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔ စုဗူးၾကီးကိုေဖာက္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းက ဆရာေတြကိုလႈဖို႔ စာရင္းလုပ္... ရပ္ကြက္ထဲက ခေလးေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ စာရင္းေကာက္ၿပီး လက္ေဆာင္ဝယ္ဘို႔ သိမ္ၾကီးေဈးကိုသြားၾကတယ္.... ဒီဇင္ဘာလေရာက္တိုင္း ကိုယ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ မေခၚတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ္တို႔ကို အတင္းၿပန္လိုက္ေခၚတယ္... ခရစၥမတ္လက္ေဆာင္မရမွာစိုးလို႔ေလ... ဒါေပမဲ႔ ေဖေဖက အိမ္နားက ခေလးေတြအကုန္လံုးကို အတူတူေပးေနက်ပါ.... ၿပီးေတာ႔ ဘုရားေက်ာင္းမွာဆိုဘို႔ ခရစၥမတ္စ္သီခ်င္းေတြ စၿပီးေလ႔က်င္႔ခ်ိန္ေပါ႔... ေဖေဖက ဂစ္တာတီး ေမေမနဲ႔ က်မတို႔ေမာင္ႏွမေတြက သီခ်င္းဆို... သိပ္ကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔တာေပါ႔.... အခုေတာ႔ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြ ၿပန္မရႏိုင္ေတာ႔ဘူး.... ဒီဇင္ဘာဟာလြမ္းဆြတ္စရာေတြအၿပည္႔နဲ႔.....

ဒါေပမဲ႔ ဒီႏွစ္ေတာ႔ အရင္ႏွစ္ေတြလိုမလြမ္းရေတာ႔ဘူး... ေနာက္တစ္ပတ္ဆိုရန္ကုန္ၿပန္ေတာ႔မယ္... မိသားစုေတြနဲ႔ အတူခရစၥမတ္စ္ကို ဆင္ႏႊဲရေတာ႔မယ္... ေတြးရင္းေပ်ာ္ေနတယ္... ဘေလာ႔ဂါသူငယ္ခ်င္းေတြ ဘေလာ႔လာလည္ေနက် ေမာင္ႏွမေတြကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ေနာ္.... ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ခရစၥမတ္စ္ၿဖစ္ပါေစ.....

ဗီယက္နမ္မွာ(၆)

(ဟိုခ်ီမင္းၿမိဳ႕လမ္းမတစ္ေနရာ........ ဟိုခ်ီမင္းမွာ ကားလမ္းေတြက အဲလိုပိတ္ပါတယ္)

ဆရာဝန္ဆီကေနဒီလိုၾကားလိုက္ရေတာ႔ ခဏေတာ႔မွင္သက္မိသြားတယ္…. အဓိကကေတာ႔ ေလထုညစ္ညမ္းမႈေပါ႔… က်မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕သားေလးလဲ အဲလိုၿဖစ္ေသးတယ္… ဒါနဲ႔သိပ္မၾကာခင္ ဟိုခ်ီမင္းၿမိဳ႕ထဲကေန ၿမိဳ႕စြန္ဘက္ကိုေၿပာင္းေနလိုက္ေတာ႔ ခေလးက သက္သာသြားတယ္ေၿပာပါတယ္… က်မအေနနဲ႔ကေတာ႔ လက္ရွိေနတဲ႔ေနရာက ခင္ပြန္းအလုပ္လုပ္ရာေနရာဆိုေတာ႔ သူမ်ားလို အိမ္ေၿပာင္းေနလို႔လဲမၿဖစ္ပါဘူး… ရန္ကုန္ၿပန္ေနရင္ေကာာင္းမလား စိတ္ကူးမိေပမဲ႔ ခေလးေတြကိုလဲ ဖခင္နဲ႔ ခြဲမေနေစခ်င္ပါဘူး…. က်မရဲ႕ခေလးေတြကို မိခင္ေမတၱာေရာ ဖခင္ေမတၱာပါ နီးကပ္စြာ ေႏြးေထြးစြာရရွိေစခ်င္ပါတယ္…. ဒီေတာ႔ ကာကြယ္ဘို႔ဘဲၿပင္ဆင္ၾကပါတယ္…. လိုအပ္တာေတြမွန္သမွ်အိမ္မွာ အဆင္သင္႔ရွိေနဖို႔ေဆာင္ထားတယ္… အေရးေပၚကာကြယ္နည္းကို သိသြားၿပီၿဖစ္တဲ႔အၿပင္ ကာကြယ္စရာပစၥည္းေတြလဲ ရွိေနၿပီမို႔ ေနာက္တေခါက္ဒီလိုမၿဖစ္ေတာ႔မွာလဲ ေသခ်ာသေလာက္ရွိေနၿပီ… ဆရာဝန္ကလဲ ဖုန္းဆက္ေခၚတိုင္းလာပါတယ္… က်မတို႔ သိပ္စိုးရိမ္တတ္မွန္းသိေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔ေခၚေခၚအၿမဲအေရာက္လာတဲ႔အၿပင္ ခ်က္ခ်င္းမလာႏိုင္တဲ႔ အခါ ဖုန္းထဲကေနလွမ္းေမးၿပီး ခေလးကို ဘာေဆးဘယ္ေလာက္တိုက္ထား… ဘယ္လိုလုပ္ထားဆိုတာမ်ိဳးေတြ ေၿပာၿပေပးပါတယ္…. အဲဒီဆရာဝန္မဟာ က်မတို႔မိသားစုအတြက္ေတာ႔ ဘုရားသခင္လႊတ္လိုက္တဲ႔ ေကာင္းကင္တမန္ပါဘဲ…. အခုေနာက္ပိုင္း သားေလးလဲဲ ေတာ္ေတာ္က်န္းမာေနပါၿပီ္…. အခုေတာ႔လည္း ဲ ဗီယက္နမ္မွာေနရတာ ေတာ္ေတာ္ေနသားက်ေနပါၿပီ…. ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ ေတာ္ရာမွာ ေနရ ဆိုတဲ႔ စကားဟာ က်မအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္…. ေတာ္ရာမွာေနရင္း ေပ်ာ္ေအာင္ၾကိဳးစားရတာလည္း ရင္႔က်က္မႈေတြတိုးပြားေစပါတယ္…. အဆင္မေၿပတာေတြ ၾကံဳလာရတဲ႕အခါတိုင္း တခါတေလလဲ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္ေလ လို႔ ေလွ်ာ႔ေတြးလိုက္တာပါဘဲ…. ရိုင္းပ်စြာဆက္ဆံခံရတဲ႔ အခါလဲ သူတို႔ အတြက္ဒါဟာရိုင္းတယ္လို႔ မထင္တဲ႔ အၿပဳအမူၿဖစ္ေနမွာပါေလလို႔ ေဖာ႔ေတြးေပးလိုက္တယ္…. ေရာက္တဲ႔ အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ဘို႔ ဘဝတကၠသိုလ္ၾကီးက သင္ၾကားေပးလိုက္ၿပီ……..
အခုေတာ႔ က်မတို႔ မိသားစုေတြ ဗီယက္နမ္မွာေနရတာ ေပ်ာ္ေနပါၿပီ…….. ဆက္ေနရမဲ႔ ေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားမွာလည္း ေပ်ာ္ေနမွာေသခ်ာတဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႕ ဗီယက္နမ္မွာၾကံဳခဲ႔ရတဲ႔ က်မရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳေတြ အေၾကာင္း “ဗီယက္နမ္မွာ” ကို နိဂုဏ္းခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္…. ဗီယက္နမ္မွာေနေနရဆဲမို႔ ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ အေၾကာင္းအရာအလိုက္ဘဲ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီးေရးသြားပါမယ္…. က်မရဲ႕ “ဗီယက္နမ္မွာ” ကို အပိုင္း၁ကေန ေနာက္ဆံုး အပိုင္း၆ အထိ အၿမဲ လာေရာက္ ဖတ္ရႈၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမမ်ား ဘေလာ႔လည္သူေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို အထူးဘဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္… အားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစရွင္……..

ညီမငယ္ရံုေလးအတြက္(ၿမႈဳးသွ်ရီ)

ဒီေန႔မနက္ အသစ္တက္လာတဲ႔ ညီမငယ္ ၿမဳးသွ်ရီရဲ႕ ပို႔စ္ကို ဖတ္ၿပီးစိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္.... မေန႔ကတင္တဲ႔ ပို႔စ္ေလးကို comment ေပးမရထဲက မနက္ၿဖန္မွဘဲ ေပးေတာ႔မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားခဲ႔တာ... ဒီမနက္က်မွဘဲ တမင္ၿဖဳတ္ထားလိုက္မွန္းသိရတယ္.... က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ႔ ညီမငယ္ေလးဟာ ထိခိုက္ခံစားလြယ္သူရယ္လို႔ အကဲခတ္မိၿပီးသားပါ.... comment ေတြမွာ Cbox မွာ ခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္ ခေလးဆန္ဆန္ ခြ်ဲခြ်ဲႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလး comment ေရး ႏႈတ္ဆက္တတ္တဲ႔ ညီမငယ္ေလးကို လူမၿမင္ဖူးေပမဲ႔ သံေယာဇဥ္တြယ္ေနမိတာ.... အခုလို ရံုေလးတစ္ေယာက္ ဘေလာ႔ကိုပါခြဲခြါေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ အံ႕ၾသမိသလို စိတ္မေကာင္းလဲၿဖစ္မိတယ္... ဘယ္သူေတြကမ်ား ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ရံုေလးကို ဒီေလာက္ထိ စိတ္ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္လိုက္ၾကတာလဲ?
ေၿပာလိုက္တဲ႔သူက ေၿပာၿပီးရင္ၿပီးသြားေပမဲ႔ ခံလိုက္ရတဲ႔သူက တစိမ္႔စိမ္႔နာက်င္နာက်င္ခံစားေနရမွာ.... ဘာေၾကာင္႔မ်ားသူမ်ားကိုနစ္နာေစရတာလဲ? အေဝဖန္ခံႏိုင္သူ ေခါင္းမာသူေတြအဖို႔ (ဥပမာက်မေပါ႔)ဘာမွမၿဖစ္ေလာက္ေပမဲ႔ ထိခိုက္ခံစားလြယ္ ဝမ္းနည္းတတ္သူအဖို႔က ခံႏိုင္ရည္မရွိဘူးေလ.... က်မေရးတဲ႔ စာေတြအေပၚမွာလည္း တခါတေလ အမည္မသိဆိုတဲ႔နာမည္နဲ႔ အေပၚယံဖတ္ၿပီး ေဟာ႔ေရွာ႔လုပ္ ေဝဖန္သြားသူေတြ ရွိပါတယ္.... ၿမန္မာလိုေတာင္မေရးႏိုင္ပါဘူး.... E လိုခြပ္သြားတာပါ.... ဒါေပမဲ႔ က်မ မမႈပါဘူး.... comment အားလံုးကို က်မတန္ဖိုးထားပါတယ္.... ဒီလိုေရးတဲ႔သူရွိလာေတာ႔ ကိုယ္႔ဘေလာ႔ကိုလာလည္တဲ႔ သူေတြမွာ ခင္လို႔လာလည္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြ စာဖတ္ဝါသနာပါသူေတြအၿပင္ အၿပစ္ရွာၿပီး ခနဲ႔ဖို႔ လာဖတ္သူလဲရွိတတ္တယ္ဆိုတာ သတိထားမိသြားခဲ႔ပါတယ္... အဲဒီအတြက္ အမည္မသိ ေဝဖန္ခနဲ႔သြားသူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...
ဒါေပမဲ႔ ညီမငယ္ရံုေလးဟာ ခေလးဆန္စြာ ခ်စ္စရာေကာင္းၿပီး စိတ္ထားၿဖဴသူေလးပါ... သူက်န္းမာေရးမေကာင္းတာေရာ... ဝမ္းနည္းလြယ္တာ ထိခိုက္ခံစားလြယ္တာ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြ သိၾကပါတယ္... သူေရးတဲ႔ ဟင္းခ်က္နည္းေလးေတြဟာ တခါတေလ အဆန္းေလးေတြမို႔ သူ႔ဘေလာ႔မွာ အသစ္တင္တိုင္း က်မမွာ အေၿပးအလႊား သြားၾကည္႔ရတာ... အခုေတာ႔ သူဘေလာ႔ကို ပိတ္ပစ္လိုက္ေတာ႔မယ္တဲ႔ ... comment လဲေရးလို႔မရ... Cbox လဲမရွိေတာ႔ပါ.... ညီမငယ္ရံုေလးကို အဲေလာက္ေတာင္ စိတ္ဆင္းရဲ စိတ္ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္လိုက္တဲ႔ သူဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ? ေပ်ာ္ေနမွာလား.... ကိုယ္႔အမွားကိုသိၿပီး ေတာင္းပန္မွာလားမသိေပမဲ႔ က်မေတာ႔ အရမ္းစိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိပါတယ္... ညီမငယ္ရံုေလးေရ... ၿပန္စဥ္းစားပါဦးလားလို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကေန ေၿပာခ်င္ပါတယ္.... ညီမငယ္ေလး ကို ခ်စ္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနေသးတာ... ညီမငယ္ေလးကို အားေပးၾကမဲ႔ အားေပးၾကတဲ႔ သူေတြ ရွိေနေသးတာ ညီမေလးသိရင္ ညီမေလး ခံစားေနရတဲ႔ နာက်င္မႈေတြ ေလွ်ာ႔ပါး ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေစလို႔ ရည္ရြယ္ရင္း ဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးလိုက္ပါတယ္...

နားလို႔ဝၿပီ

ခုတစ္ေလာ ခေလးႏွစ္ေယာက္က တစ္လွည္႔စီ ေနမေကာင္းၿဖစ္ၾကတယ္... ရာသီဥတု အကူးအေၿပာင္းေၾကာင္႔ပါ... ေက်ာင္းေတြလဲ တစ္ပတ္မွာ တစ္ေယာက္ေတာ႔ ပ်က္ရတာ ႏွစ္ပတ္ဆက္တိုက္ရွိၿပီ... အခုသူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးေနၿပန္ေကာင္းသြားေတာ႔ က်မအလွည္႔ေရာက္ေရာ.... အသံက လဲဝင္ၿပီး စကားေကာင္းေကာင္းေၿပာမရ... ဘာလုပ္လုပ္စိတ္တိုင္းမက်ၿဖစ္ေနရတယ္... အဲဒါေၾကာင္႔ ခဏနားလိုက္တာပါ... ခုေတာ႔နားလို႔ဝသြားပါၿပီ... ဘေလာ႔ေလးကို ပစ္ထားမိသလိုၿဖစ္သြားတဲ႔အတြက္ လာလည္သြားတဲ႔ေမာင္ႏွမမ်ားကိုေတာင္းပန္ပါတယ္.... သတင္းေမးၾကတဲ႔ ေမာင္ႏွမမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္.... ေနာက္တစ္ပတ္ဆို ပို႔စ္လဲပံုမွန္ၿပန္တင္ပါေတာ႔မယ္.... သမီးနဲ႔သားလည္း က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ Game Centerေတြ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္း ၿပန္သြားႏိုင္ေတာ႔မွာပါ... ပံုထဲက Game Centerက Big C စူပါမားကတ္ အေပၚထပ္မွာဖြင္႔ထားတာပါ... သမီးနဲ႔သား ခဏခဏ သြားေနက်ေနရာေလးေပါ႔ (ဆားခ်က္တယ္ဘဲ သေဘာထားၾကပါေနာ္)

ခဏနားမယ္

လာလည္ၾကတဲ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္... အခုတေလာ မအားပါဘူး... ဒါေၾကာင္႔ ဒီတပတ္က်မ ဘေလာ႔ကေန ခဏေလာက္ အနားယူမဲ႔ အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အသိေပးပါတယ္...
အားလံုးရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစရွင္...

ဆီထမင္းႏွင္႔အာၿဗဲေၿခာက္ကင္

လက္ဖက္ရည္


ဆီထမင္းႏွင္႔အာၿဗဲေၿခာက္ကင္

ဗယာေၾကာ္၊ ဝက္သံုးထပ္သားသုတ္

ေကာ္ၿပန္႔စိမ္းလိပ္ရန္အစာပလာမ်ား

ေကာ္ၿပန္႔စိမ္းႏွင္႔အခ်ဥ္


တစ္ေန႔က မနက္မိုးလင္းအိပ္ယာထခ်ိန္ ဆီထမင္းစားခ်င္စိတ္ေပါက္တာနဲ႔ ေကာက္ညွင္းဆန္လဲ အဆင္သင္႔ရွိလို႔ ဆီထမင္းခ်က္စားၿဖစ္တယ္... ရန္ကုန္က လူၾကံဳေပးလိုက္တဲ႔ အာၿဗဲေၿခာက္ကင္ေလးနဲ႔တြဲစားတာေကာင္းမွေကာင္း...ၿပီးေတာ႔ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ခ်င္တာနဲ႔ Tea Mix ေဖ်ာ္ေသာက္တယ္... ၿပင္းၿပင္းေလးၾကိဳက္လို႔ ႏွစ္ထုတ္ကို ေရေႏြးတစ္ခြက္စာဘဲထည္႔တယ္... ႏို႔ဆီ tea spoon တစ္ဇြန္းေလာက္ထည္႔ေလာက္ေတာ႔ ေကာင္းလိုက္တာ... ရန္ကုန္မွာ ဆိုင္ထိုင္ေသာက္တဲ႔ အရသာနဲ႔ အတူတူဘဲ... ေန႔ခင္းက်ေတာ႔ ဗယာေၾကာ္စားခ်င္စိတ္ေပါက္လာလို႔ ကုလားပဲကို ႏွစ္နာရီေလာက္ေရစိမ္... ၿပီးေတာ႔ blender နဲ႔ၾကိတ္ ...ဆားရယ္ ဂ်င္းနဲ႔ၾကက္သြန္ၿဖဴေထာင္းထားတာရယ္ ထည္႔နယ္ၿပီး ေၾကာ္ပါတယ္... ထမင္းစားခါနီးက်ေတာ႔ ဝက္သားသံုးထပ္သားဟင္းခ်က္ၿပီးသားရွိေပမဲ႔ ဒီတိုင္းမစားခ်င္ေတာ႔လို႔ အတံုးေတြကို ပါးပါးလွီး... သခြါးသီးပါးပါးလွီး ၿပီး ငံၿပာရည္၊ပဲမႈန္႔၊ဆီခ်က္၊အခ်ိဳမႈန္႔၊ငရုတ္သီးစိမ္းတို႔နဲ႔ေရာၿပီး သုတ္စားလိုက္တယ္....ေကာ္ၿပန္႔စိ္မ္းကေတာ႔ တေလာကသူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီးလုပ္စားတာပါ... ေမာင္ႏွမတစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္းဆိုလို႔လုပ္နည္းေလးေရးေပးမလို႔ပါ... ဒီမွာေကာ္ၿပန္႔စိမ္းလုပ္တဲ႔ အဖတ္ေတြကို မုန္႔ဟင္းခါးဖတ္ေရာင္းတဲ႔ဆိုင္မွာ ဝယ္လို႔ရပါတယ္...အထဲမွာထည္႔တဲ႔ အစာေတြက မုန္လာဥနီ၊မုန္လာဥၿဖဴ၊ပဲၿပား၊ေဂၚဖီနဲ႔ ဝက္သားေတြပါ.... မုန္လာဥနီ၊မုန္လာဥၿဖဴနဲ႔ ေဂၚဖီေတြကို ပါးပါးလွီးၿပီး တစ္ခုခ်င္းစီေၾကာ္ရပါတယ္... ပဲၿပားကိုေတာ႔ အခ်ပ္ေလးေတြရေအာင္ေၾကာ္ၿပီးမွ ပါးပါးၿပန္လွီးပါတယ္... ဝက္သားကိုလဲ ၿပဳတ္ၿပီးမွ ပါးပါးလွီးတာပါ(ဝက္သားမစားရင္ ၾကက္သားကိုၿပဳတ္ၿပီး အသားႏႊင္ထည္႔၊သက္သက္လြတ္ဆိုရင္ ပဲၿပားနဲ႔ဘဲေပါ႔)... အားလံုးအဆင္သင္႔ၿဖစ္ရင္ တစ္ခုခ်င္းေၾကာ္ထား လွီးထားတာေတြကို ဇလံုတစ္ခုထဲမွာ အကုန္လံုးေရာသြားေအာင္ ထည္႔ေမႊပါတယ္.. ေမႊလို႔ၿပီးရင္ ေကာ္ၿပန္႔စိမ္းလိပ္စားဖို႔အဆင္သင္႔ၿဖစ္ပါၿပီ.... ဆလပ္ရြက္၊ၾကက္သြန္မိတ္တို႔နဲ႔ေရာစားပါတယ္... အခ်ဥ္က ရန္ကုန္ကသယ္လာတဲ႔ငရုတ္ဆီပါ... ငရုတ္ဆီထဲကို ၾကက္သြန္ၿဖဴနဲ႔ငရုတ္သီးစိမ္းေထာင္းတာရယ္... သၾကားအနဲငယ္၊ဆားအနည္းငယ္ နဲ႔ မန္က်ည္းသီးအႏွစ္အနည္းငယ္ေရာထည္႔ၿပီးေဖ်ာ္ပါတယ္... ေကာ္ၿပန္႔စိမ္းလုပ္စားရတာ အရမ္းလြယ္ပါတယ္...

လာလည္သူေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ႕ၾကပါေစ...